AIBE – IPC કલમ 76 થી 106 – ગુજરાતી સમજૂતી અને MCQ
આજે આ લેખમાં આપણે IPC કલમ 76 થી 106 સુધીના દરેક વિભાગને વધુ વિસ્તૃત ગુજરાતી સમજૂતી, સરળ ઉદાહરણો, પરીક્ષાલક્ષી કાનૂની સિદ્ધાંતો અને AIBE માટેના મહત્ત્વપૂર્ણ તફાવતો સાથે સમજીશું. આ લેખ માં તમને કલમ 76 થી 106 ની એકદમ સરળ ગુજરાતી ભાષા માં સમજૂતી આપશે અને સાથે સાથે મહત્વના પ્રશ્નો MCQ ની પણ માહિતી મળશે.
Click the Language Button below to read in your language.
ભારતીય દંડ સંહિતા, 1860 (Indian Penal Code – IPC) ના પ્રકરણ IV માં કલમ 76થી 106 સુધી સામાન્ય અપવાદો (General Exceptions) અને ખાનગી બચાવનો અધિકાર (Right of Private Defence) અંગે જોગવાઈઓ કરવામાં આવી છે.
આ જોગવાઈઓનો મુખ્ય હેતુ એ છે કે દરેક નુકસાનકારક કૃત્યને આપમેળે ગુનો ગણવામાં ન આવે. કેટલીક પરિસ્થિતિઓમાં વ્યક્તિ કાયદાથી બંધાયેલી હોય છે, અકસ્માતથી નુકસાન થાય છે, ગંભીર જોખમ ટાળવું પડે છે, બાળકમાં જરૂરી સમજણ હોતી નથી અથવા પોતાનો જીવ તથા મિલકત બચાવવા માટે યોગ્ય પગલાં લેવા પડે છે. આવી પરિસ્થિતિઓમાં કાયદો ચોક્કસ શરતો હેઠળ ફોજદારી જવાબદારીમાંથી મુક્તિ આપે છે.
AIBE પરીક્ષામાં આ વિષયમાંથી કલમના નંબર, કાનૂની સિદ્ધાંત, ઉંમરની મર્યાદા, સંમતિની માન્યતા, હકીકતની ભૂલ અને કાયદાની ભૂલ વચ્ચેનો તફાવત તથા ખાનગી બચાવની મર્યાદાઓ અંગે પ્રશ્નો પૂછાઈ શકે છે.
મહત્ત્વપૂર્ણ કાનૂની નોંધ
1 જુલાઈ, 2024થી ભારતીય ન્યાય સંહિતા, 2023 (Bharatiya Nyaya Sanhita – BNS) અમલમાં આવી અને IPCને નવા ગુનાઓ માટેના સામાન્ય કાયદા તરીકે બદલી છે. જોકે 1 જુલાઈ, 2024 પહેલાંના ગુનાઓ તથા બચત જોગવાઈઓને આધીન સંબંધિત કાર્યવાહી માટે IPCની જોગવાઈઓ હજી પણ પ્રાસંગિક હોઈ શકે છે. તેથી AIBE માટે લાગુ પડતો સત્તાવાર અભ્યાસક્રમ તપાસવો જરૂરી છે.
વિભાગ 1 : સામાન્ય અપવાદો (General Exceptions)
સામાન્ય અપવાદોનો અર્થ
સામાન્ય અપવાદો એવી કાનૂની પરિસ્થિતિઓ છે જેમાં કોઈ કૃત્ય બહારથી ગુના જેવું દેખાતું હોવા છતાં, કાયદામાં દર્શાવેલી આવશ્યક શરતો પૂર્ણ થતી હોય તો તે ગુનો ગણાતું નથી અથવા કરનાર વ્યક્તિને ફોજદારી જવાબદારીમાંથી મુક્તિ મળી શકે છે.
ઉદાહરણ તરીકે, કોઈ અધિકારી કાયદેસર ફરજ બજાવતી વખતે હકીકતની ભૂલને કારણે ખોટી વ્યક્તિની ધરપકડ કરે. જો તે સદ્ભાવનાથી યોગ્ય તપાસ કર્યા પછી કાર્ય કરતો હોય અને કાયદાની જરૂરી શરતો પૂર્ણ થતી હોય, તો તેને IPCની કલમ 76 હેઠળ રક્ષણ મળી શકે છે.
પરંતુ માત્ર સદ્ભાવના હોવાનો દાવો કરવાથી દરેક કૃત્ય માફ થઈ જતું નથી. દરેક કલમની ચોક્કસ શરતો સાબિત થવી જરૂરી છે.
કલમ 76 : કાયદાથી બંધાયેલ હોવાનું માનીને કરેલું કૃત્ય
Act done by a person bound, or by mistake of fact believing himself bound, by law
આ કલમ એવા વ્યક્તિને રક્ષણ આપે છે જે કાયદા હેઠળ ખરેખર કોઈ કૃત્ય કરવા માટે બંધાયેલ હોય અથવા હકીકત અંગેની ભૂલને કારણે સદ્ભાવનાથી પોતે કાયદાથી બંધાયેલ છે એવું માનતી હોય.
આ કલમ માટે ત્રણ મુદ્દા મહત્ત્વપૂર્ણ છે.
પ્રથમ, વ્યક્તિ કાયદાથી બંધાયેલી હોવી જોઈએ અથવા પોતે બંધાયેલી છે એવું માનવા પાછળ હકીકત સંબંધિત વાજબી ભૂલ હોવી જોઈએ.
બીજું, ભૂલ હકીકતની હોવી જોઈએ, કાયદાની નહીં.
ત્રીજું, વ્યક્તિએ સદ્ભાવનાથી કાર્ય કર્યું હોવું જોઈએ.
ઉદાહરણ: અદાલતના આદેશથી ય નામના આરોપીની ધરપકડ કરવાની જવાબદારી ધરાવતો અધિકારી યોગ્ય તપાસ કર્યા પછી ઝેડને ય સમજીને તેની ધરપકડ કરે. જો અધિકારીએ સદ્ભાવનાથી અને જરૂરી તપાસ સાથે કાર્ય કર્યું હોય, તો કલમ 76 હેઠળ તેને રક્ષણ મળી શકે છે.
કાયદાકીય સિદ્ધાંત: હકીકતની ભૂલના કારણે કાયદાથી બંધાયેલ હોવાનું માનવું અને કાયદાની અજાણતાના કારણે એવું માનવું બંને અલગ છે.
કલમ 77 : ન્યાયિક કાર્ય કરતી વખતે ન્યાયાધીશનું કૃત્ય
Act of Judge when acting judicially
ન્યાયાધીશ જ્યારે ન્યાયિક કાર્ય કરે છે અને કાયદાથી મળેલી સત્તાનો ઉપયોગ કરે છે, ત્યારે કાયદાની શરતો હેઠળ તેને ફોજદારી જવાબદારીમાંથી રક્ષણ મળે છે.
આ જોગવાઈનો હેતુ ન્યાયાધીશને કાયદેસર ન્યાયિક ફરજ બજાવવા માટે જરૂરી સ્વતંત્રતા આપવાનો છે. ન્યાયાધીશે કાયદાની સત્તાનો ઉપયોગ કરીને પુરાવા સાંભળવા, કાર્યવાહી ચલાવવા અથવા ન્યાયિક આદેશ આપતી વખતે માત્ર તે નિર્ણયથી કોઈ પક્ષને નુકસાન થયું હોવાના આધારે ફોજદારી જવાબદારીનો સામનો કરવો ન પડે.
ઉદાહરણ: ન્યાયાધીશ કાયદા હેઠળ મળેલી સત્તાનો ઉપયોગ કરીને આરોપીને ન્યાયિક કસ્ટડીમાં મોકલવાનો આદેશ આપે. કાયદાકીય શરતો પૂર્ણ થતી હોય તો માત્ર આ આદેશના કારણે ન્યાયાધીશ ગુનેગાર બનતા નથી.
મર્યાદા: કલમ 77 ન્યાયિક કાર્યના સંદર્ભમાં લાગુ પડે છે. ન્યાયિક કાર્ય સાથે અસંબંધિત દરેક વ્યક્તિગત કૃત્યને આ કલમનું રક્ષણ મળતું નથી.
કલમ 78 : અદાલતના ચુકાદા અથવા આદેશ અનુસાર કરેલું કૃત્ય
Act done pursuant to judgment or order of Court
અદાલતના ચુકાદા અથવા આદેશના અનુસંધાનમાં કોઈ વ્યક્તિ કૃત્ય કરે અને તે આદેશ અમલમાં હોય, તો કાયદામાં દર્શાવેલી શરતો હેઠળ તેને રક્ષણ મળી શકે છે.
આ કલમમાં ખાસ ધ્યાન આપવાનું છે કે કૃત્ય કરનાર વ્યક્તિ સદ્ભાવનાથી એવું માનતી હોવી જોઈએ કે આદેશ આપનાર અદાલતને તે આદેશ આપવાનો અધિકાર હતો.
ઉદાહરણ: અદાલતના અમલમાં રહેલા આદેશ અનુસાર અધિકારી કોઈ મિલકતનો કબજો સોંપે. જો અધિકારી સદ્ભાવનાથી અદાલતને આદેશ આપવાનો અધિકાર હોવાનું માને અને કાયદાકીય શરતો પૂર્ણ થાય, તો કલમ 78 હેઠળ રક્ષણ મળી શકે છે.
મહત્ત્વનો મુદ્દો: આ કલમ અદાલતના આદેશનું પાલન કરનાર વ્યક્તિના કાયદેસર રક્ષણ અંગે છે; તે અદાલતના દરેક આદેશને દરેક સંજોગોમાં સાચો જાહેર કરતી નથી.
કલમ 79 : કાયદાથી ન્યાયસંગત હોવાનું માનીને કરેલું કૃત્ય
Act done by a person justified, or by mistake of fact believing himself justified, by law
કલમ 79 અને કલમ 76 બંનેમાં હકીકતની ભૂલનો મુદ્દો આવે છે, પરંતુ બંનેનો અર્થ અલગ છે.
કલમ 76માં વ્યક્તિ માને છે કે પોતે કાયદાથી બંધાયેલી હોવાથી કૃત્ય કરવું જરૂરી છે. કલમ 79માં વ્યક્તિ માને છે કે પોતાનું કૃત્ય કાયદાથી ન્યાયસંગત છે.
ઉદાહરણ: પોલીસ અધિકારી સદ્ભાવનાથી હકીકત અંગેની ભૂલને કારણે માને છે કે કાયદો તેને કોઈ વ્યક્તિને અટકાવવાની સત્તા આપે છે અને તે મુજબ કાર્ય કરે છે. હકીકતો તથા કાયદાની શરતો યોગ્ય હોય તો કલમ 79 લાગુ પડી શકે છે.
યાદ રાખો: હકીકતની ભૂલ (Mistake of Fact) રક્ષણનો આધાર બની શકે છે, પરંતુ માત્ર કાયદો જાણતા ન હોવાની દલીલ (Mistake of Law) સામાન્ય રીતે આ અપવાદ માટે પૂરતી નથી.
કલમ 80 : અકસ્માત (Accident)
Accident in doing a lawful act
કાયદેસર કૃત્ય કરતી વખતે અકસ્માતથી નુકસાન થાય તો દરેક કિસ્સામાં તેને ગુનો ગણવામાં આવતો નથી. કલમ 80 હેઠળ રક્ષણ મેળવવા માટે કાયદામાં દર્શાવેલી આવશ્યકતાઓ પૂર્ણ થવી જોઈએ.
મુખ્ય શરતો આ પ્રમાણે છે.
વ્યક્તિ કાયદેસર કૃત્ય કરતી હોવી જોઈએ.
કૃત્ય કાયદેસર રીતે અને કાયદેસર માધ્યમથી થતું હોવું જોઈએ.
વ્યક્તિએ યોગ્ય સાવચેતી રાખેલી હોવી જોઈએ.
નુકસાન અકસ્માત અથવા દુર્ભાગ્યપૂર્ણ ઘટનાના કારણે થયું હોવું જોઈએ, ગુનાહિત ઇરાદા કે જ્ઞાનથી નહીં.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિ કાયદેસર રીતે અને યોગ્ય સાવચેતી સાથે રમત રમે છે. રમત દરમિયાન અણધારી રીતે બોલ બીજા વ્યક્તિને વાગે અને ઇજા થાય. હકીકતો મુજબ આ ઘટના અકસ્માત હોઈ શકે છે.
પરંતુ જો વ્યક્તિ જાણીજોઈને કોઈને ઇજા પહોંચાડે અથવા જરૂરી સાવચેતી રાખવામાં નિષ્ફળ જાય, તો માત્ર અકસ્માતની દલીલથી રક્ષણ મળતું નથી.
કલમ 81 : મોટું નુકસાન અટકાવવા માટે કરેલું કૃત્ય
Act likely to cause harm, but done without criminal intent, and to prevent other harm
આ કલમ આવશ્યકતા (Necessity)ના સિદ્ધાંત સાથે સંબંધિત છે. કેટલીક પરિસ્થિતિઓમાં એક મોટું નુકસાન અટકાવવા માટે વ્યક્તિએ એવું કૃત્ય કરવું પડે છે જેનાથી બીજું નુકસાન થવાની શક્યતા હોય.
કલમ 81નો હેતુ દરેક નુકસાનને મંજૂરી આપવાનો નથી. કૃત્ય ગુનાહિત ઇરાદા વિના અને અન્ય નુકસાન અટકાવવાના હેતુથી સદ્ભાવનાપૂર્વક કરવામાં આવ્યું હોવું જોઈએ.
ઉદાહરણ: કોઈ વિસ્તારમાં આગ ફેલાતી અટકાવવા માટે અગ્નિશામક કર્મચારીઓ આગની બાજુમાં આવેલી કોઈ રચનાનો ભાગ તોડી નાખે. જો આ પગલું મોટું નુકસાન અટકાવવા માટે સદ્ભાવનાથી લેવામાં આવ્યું હોય, તો પરિસ્થિતિ પ્રમાણે કલમ 81નો સિદ્ધાંત લાગુ પડી શકે છે.
આ કલમનો ઉપયોગ કરતી વખતે નુકસાનની ગંભીરતા, કૃત્યનો હેતુ અને ઉપલબ્ધ વિકલ્પો જેવી હકીકતો મહત્ત્વપૂર્ણ બની શકે છે.
કલમ 82 : સાત વર્ષથી ઓછી ઉંમરના બાળકનું કૃત્ય
Act of a child under seven years of age
IPCની કલમ 82 મુજબ સાત વર્ષથી ઓછી ઉંમરના બાળક દ્વારા કરવામાં આવેલું કૃત્ય ગુનો ગણાતું નથી.
આ જોગવાઈ પાછળનો સિદ્ધાંત એ છે કે આ ઉંમરે બાળકને તેના કૃત્યની ફોજદારી જવાબદારી સમજવા માટે કાયદો જરૂરી પરિપક્વતા ધરાવતું માનતો નથી.
ઉદાહરણ: છ વર્ષનું બાળક રમતાં રમતાં કોઈ વસ્તુ તોડી નાખે. IPCની કલમ 82 હેઠળ બાળકને તે કૃત્ય માટે ફોજદારી જવાબદારી સોંપી શકાતી નથી.
યાદ રાખો: IPCની કલમ 82માં સાત વર્ષથી ઓછી ઉંમર માટે સંપૂર્ણ ફોજદારી અપવાદ છે. આ ઉંમર માટે કલમ 83ની જેમ પરિપક્વતાની અલગ કસોટી લાગુ પડતી નથી.
કલમ 83 : સાતથી બાર વર્ષની ઉંમરના બાળકનું કૃત્ય
Act of a child above seven and under twelve of immature understanding
આ કલમ સાત વર્ષથી વધુ અને બાર વર્ષથી ઓછી ઉંમરના બાળકને લાગુ પડે છે, જો બાળકમાં પોતાના કૃત્યની પ્રકૃતિ અને પરિણામો સમજવાની પૂરતી પરિપક્વતા ન હોય.
કલમ 82થી વિપરીત, અહીં માત્ર ઉંમર પૂરતી નથી. બાળકની સમજણ અને પરિપક્વતા અંગેની હકીકતોનું મૂલ્યાંકન જરૂરી છે.
ઉદાહરણ: દસ વર્ષનું બાળક કોઈ વસ્તુ લઈ જાય, પરંતુ તેને પોતાના કૃત્યની પ્રકૃતિ અને પરિણામ સમજવાની પૂરતી પરિપક્વતા ન હોય. યોગ્ય પુરાવા અને હકીકતોના આધારે કલમ 83નું રક્ષણ મળી શકે છે.
બીજી તરફ, બાળકને પોતાના કૃત્યની પ્રકૃતિ અને પરિણામો સમજવાની પૂરતી પરિપક્વતા હોય, તો માત્ર તેની ઉંમરના કારણે કલમ 83નું રક્ષણ આપમેળે મળતું નથી.
AIBE માટેનો તફાવત: કલમ 82માં સાત વર્ષથી ઓછી ઉંમરનું બાળક છે; કલમ 83માં સાતથી બાર વર્ષની વચ્ચેના બાળકની અપરિપક્વ સમજણ મહત્ત્વપૂર્ણ છે.
કલમ 84 : માનસિક અસ્વસ્થતા (Unsoundness of Mind)
Act of a person of unsound mind
કલમ 84 હેઠળ વ્યક્તિને ત્યારે રક્ષણ મળી શકે છે જ્યારે કૃત્ય કરતી વખતે માનસિક અસ્વસ્થતાને કારણે તે પોતાના કૃત્યની પ્રકૃતિ અથવા તે ખોટું કે કાયદાની વિરુદ્ધ છે તે સમજવામાં અસમર્થ હોય.
માત્ર વ્યક્તિને માનસિક બીમારી હતી અથવા તેની સારવાર ચાલતી હતી એટલા માટે કલમ 84 લાગુ પડતી નથી. મુખ્ય પ્રશ્ન એ છે કે ગુનો કરતી વખતે તેની માનસિક સ્થિતિ કેવી હતી અને તે કાયદામાં દર્શાવેલી સમજણની અસમર્થતા સુધી પહોંચતી હતી કે નહીં.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિ ગંભીર માનસિક અસ્વસ્થતાના કારણે પોતે શું કરી રહી છે તે સમજવામાં સંપૂર્ણપણે અસમર્થ હોય અને તે દરમિયાન કૃત્ય કરે. સંબંધિત પુરાવા અને કાયદાકીય કસોટી પૂર્ણ થાય તો કલમ 84 લાગુ પડી શકે છે.
અદાલત સંબંધિત તબીબી પુરાવા, સાક્ષીઓના નિવેદનો, કૃત્ય પહેલાં અને પછીનું વર્તન તથા અન્ય સંજોગોનું મૂલ્યાંકન કરી શકે છે.
યાદ રાખો: માનસિક બીમારી હોવી અને ગુનાના સમયે કાયદાની દૃષ્ટિએ અસમર્થ હોવું એક જ બાબત નથી.
કલમ 85 : ઇચ્છા વિરુદ્ધ નશાની અસર હેઠળ કરેલું કૃત્ય
Act of a person incapable of judgment by reason of intoxication caused against his will
જો કોઈ વ્યક્તિને તેની જાણ વિના અથવા તેની ઇચ્છા વિરુદ્ધ નશો કરાવવામાં આવે અને તેના કારણે તે પોતાના કૃત્યની પ્રકૃતિ અથવા ખોટાપણું સમજવામાં અસમર્થ બને, તો કલમ 85 હેઠળ રક્ષણ મળી શકે છે.
આ કલમમાં નશો સ્વેચ્છાએ કરવામાં આવ્યો હતો કે નહીં તે ખૂબ જ મહત્ત્વપૂર્ણ છે.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિના પીણામાં તેની જાણ વિના નશાકારક પદાર્થ ભેળવવામાં આવે અને તેના કારણે તે પોતાની ક્રિયાની પ્રકૃતિ સમજવામાં અસમર્થ બને. યોગ્ય હકીકતો સાબિત થાય તો કલમ 85નો વિચાર થઈ શકે છે.
જો વ્યક્તિ જાણીને અને સ્વેચ્છાએ નશો કરે, તો સામાન્ય રીતે કલમ 85નું રક્ષણ ઉપલબ્ધ થતું નથી.
કલમ 86 : નશાની અસર હેઠળ વિશિષ્ટ ઇરાદા અથવા જ્ઞાનની જરૂરિયાત ધરાવતો ગુનો
Offence requiring a particular intent or knowledge committed by one who is intoxicated
કલમ 86 સ્વેચ્છાએ નશો કરનાર વ્યક્તિની જવાબદારી અંગે છે. માત્ર નશામાં હોવાના કારણે વ્યક્તિને ગુનાની જવાબદારીમાંથી આપમેળે મુક્તિ મળતી નથી.
જ્યાં ગુનો ચોક્કસ ઇરાદો અથવા જ્ઞાન સાબિત કરવાની માંગ કરે છે, ત્યાં કાયદાની જોગવાઈ અનુસાર વ્યક્તિને એવી જ સ્થિતિમાં જોવામાં આવે છે જાણે તેને નશાની અસર ન હોય; સિવાય કે નશો તેની જાણ વિના અથવા તેની ઇચ્છા વિરુદ્ધ કરાવવામાં આવ્યો હોય.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિ સ્વેચ્છાએ નશો કરીને બીજાને ઇજા પહોંચાડે. તે માત્ર નશામાં હતો એવી દલીલથી ગુનાની જવાબદારીમાંથી છૂટી શકતો નથી.
કલમ 85 અને 86 વચ્ચેનો તફાવત: કલમ 85 અનિચ્છિત અથવા અજાણતાં કરાવવામાં આવેલા નશા અંગે છે, જ્યારે કલમ 86 સ્વેચ્છાએ નશો કરનાર વ્યક્તિની જવાબદારી અંગે છે.
કલમ 87 : સંમતિથી કરેલું કૃત્ય, જેમાં મૃત્યુ કે ગંભીર ઇજાનો ઇરાદો ન હોય
Act not intended and not known to be likely to cause death or grievous hurt, done by consent
જો કોઈ વ્યક્તિ અઢાર વર્ષથી વધુ ઉંમરની વ્યક્તિની સંમતિથી કોઈ કૃત્ય કરે અને તે કૃત્યથી મૃત્યુ કે ગંભીર ઇજા પહોંચાડવાનો ઇરાદો ન હોય તથા એવી ઇજા થવાની જાણકારી પણ ન હોય, તો કાયદાની શરતો હેઠળ કલમ 87નું રક્ષણ મળી શકે છે.
ઉદાહરણ: પુખ્ત વયના બે વ્યક્તિઓ સંમતિથી કાયદેસર રમત રમે અને રમતના સામાન્ય જોખમમાં એકને નાની ઇજા થાય. હકીકતો પ્રમાણે કલમ 87 લાગુ પડી શકે છે.
પરંતુ સંમતિ હોવાનો અર્થ એ નથી કે ગંભીર ઇજા કે મૃત્યુ પહોંચાડવાના ઇરાદાવાળું દરેક કૃત્ય કાયદેસર બની જાય.
કલમ 88 : વ્યક્તિના લાભ માટે સંમતિથી કરેલું કૃત્ય
Act not intended to cause death, done by consent in good faith for person’s benefit
આ કલમ એવી પરિસ્થિતિને આવરી લે છે જેમાં કોઈ વ્યક્તિના લાભ માટે સદ્ભાવનાથી અને તેની સંમતિથી કૃત્ય કરવામાં આવે, પરંતુ કૃત્ય કરનારનો મૃત્યુ પહોંચાડવાનો ઇરાદો ન હોય.
ઉદાહરણ: દર્દીની માન્ય સંમતિ મેળવીને ડૉક્ટર સારવાર અથવા શસ્ત્રક્રિયા કરે. સારવારમાં જોખમ હોય અને છતાં તેનો હેતુ દર્દીનું હિત હોય, તો કાયદાની શરતો હેઠળ કલમ 88 લાગુ પડી શકે છે.
મહત્ત્વપૂર્ણ મુદ્દો: સંમતિ અને સદ્ભાવના બંને મહત્ત્વપૂર્ણ છે. માત્ર લાભનો દાવો કરીને કાયદાની તમામ મર્યાદાઓને અવગણી શકાય નહીં.
કલમ 89 : બાળક અથવા માનસિક અસ્વસ્થ વ્યક્તિના લાભ માટે વાલી દ્વારા સંમતિ
Act done in good faith for benefit of child or person of unsound mind, by or with consent of guardian
આ કલમ બાર વર્ષથી ઓછી ઉંમરના બાળક અથવા માનસિક અસ્વસ્થ વ્યક્તિના લાભ માટે સદ્ભાવનાથી કરવામાં આવતા કૃત્યોને લગતી છે.
જ્યારે સંબંધિત વ્યક્તિ પોતે માન્ય સંમતિ આપી શકતી ન હોય, ત્યારે વાલી અથવા કાયદેસર સંભાળ રાખનારની સંમતિ હેઠળ કાયદાની નિર્ધારિત શરતો મુજબ કૃત્ય થઈ શકે છે.
ઉદાહરણ: બાળકના હિત માટે વાલી સંમતિ આપે અને ડૉક્ટર જરૂરી સારવાર કરે. કૃત્ય સદ્ભાવનાથી અને કલમની મર્યાદામાં હોય તો રક્ષણ મળી શકે છે.
મર્યાદા: આ કલમ મૃત્યુ ઇરાદાપૂર્વક પહોંચાડવા અથવા કાયદામાં દર્શાવેલી પ્રતિબંધિત પરિસ્થિતિઓને સામાન્ય મંજૂરી આપતી નથી.
કલમ 90 : અમાન્ય સંમતિ (Consent not valid)
Consent known to be given under fear or misconception
કલમ 90 એ સમજાવે છે કે દરેક સંમતિ કાયદાની દૃષ્ટિએ માન્ય નથી.
જો સંમતિ મૃત્યુ અથવા ઇજાના ભય હેઠળ આપવામાં આવી હોય અને સંમતિ મેળવનારને તે ભયની જાણ હોય, અથવા હકીકત અંગેની ગેરસમજ હેઠળ સંમતિ આપવામાં આવી હોય અને કૃત્ય કરનારને તેની જાણ હોય અથવા જાણવાનું કારણ હોય, તો કાયદા મુજબ આવી સંમતિ અમાન્ય બની શકે છે.
આ ઉપરાંત, માનસિક અસમર્થતા અથવા નશાની એવી સ્થિતિ જેમાં વ્યક્તિ કૃત્યની પ્રકૃતિ અને પરિણામ સમજી ન શકે, તેમજ કાયદામાં દર્શાવેલી ઉંમરની મર્યાદા, સંમતિની માન્યતા માટે મહત્ત્વ ધરાવે છે.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિ ધમકી આપીને બીજાની સંમતિ મેળવે અને તેને ખબર હોય કે સંમતિ ભયના કારણે આપવામાં આવી છે. આવી સંમતિને સામાન્ય રીતે સ્વતંત્ર અને માન્ય સંમતિ તરીકે સ્વીકારી શકાય નહીં.
કલમ 91 : સ્વતંત્ર રીતે ગુનો ગણાતા કૃત્યોને સંમતિથી રક્ષણ નહીં
Exclusion of acts which are offences independently of harm caused
કેટલાક કૃત્યો માત્ર કોઈ વ્યક્તિની સંમતિના આધારે કાયદેસર બની શકતા નથી. કલમ 91 સ્પષ્ટ કરે છે કે કલમ 87, 88 અને 89ના અપવાદો એવા કૃત્યોને રક્ષણ આપતા નથી જે સંબંધિત નુકસાનથી સ્વતંત્ર રીતે પણ ગુનો ગણાય છે.
ઉદાહરણ તરીકે, કોઈ કૃત્ય કાયદા હેઠળ સ્વતંત્ર રીતે પ્રતિબંધિત હોય તો સંબંધિત વ્યક્તિની સંમતિ માત્રના આધારે તેને કાયદેસર ઠરાવી શકાતું નથી.
પરીક્ષાલક્ષી મુદ્દો: સંમતિ મહત્ત્વપૂર્ણ છે, પરંતુ તે દરેક પ્રકારના ગુનાનો બચાવ નથી.
કલમ 92 : સંમતિ વિના વ્યક્તિના લાભ માટે સદ્ભાવનાથી કરેલું કૃત્ય
Act done in good faith for benefit of a person without consent
જો કોઈ વ્યક્તિના લાભ માટે તાત્કાલિક કૃત્ય કરવું જરૂરી હોય અને તેની સંમતિ મેળવવી શક્ય ન હોય, તો કલમ 92ની શરતો હેઠળ રક્ષણ મળી શકે છે.
આ જોગવાઈ ખાસ કરીને એવી પરિસ્થિતિઓ માટે ઉપયોગી છે જેમાં વ્યક્તિ બેભાન હોય, તાત્કાલિક સારવારની જરૂર હોય અથવા સંમતિ મેળવવામાં વિલંબથી ગંભીર નુકસાન થવાની શક્યતા હોય.
ઉદાહરણ: અકસ્માતમાં ગંભીર રીતે ઘાયલ વ્યક્તિ બેભાન હોય અને તાત્કાલિક સારવાર જરૂરી હોય. ડૉક્ટર તેની સંમતિ મેળવી શકતો ન હોય અને સદ્ભાવનાથી જીવન બચાવવા માટે સારવાર કરે, તો કાયદાની શરતો મુજબ કલમ 92 લાગુ પડી શકે છે.
મર્યાદા: કલમ 92માં પણ ચોક્કસ અપવાદો અને શરતો છે. મૃત્યુ ઇરાદાપૂર્વક પહોંચાડવા જેવા કૃત્યોને આ કલમ સામાન્ય મંજૂરી આપતી નથી.
કલમ 93 : સદ્ભાવનાથી કરવામાં આવેલ સંદેશાવ્યવહાર
Communication made in good faith
કોઈ વ્યક્તિના લાભ માટે સદ્ભાવનાથી કરવામાં આવેલા સંદેશાવ્યવહારથી તેને નુકસાન થાય, તો યોગ્ય પરિસ્થિતિમાં કલમ 93 હેઠળ રક્ષણ મળી શકે છે.
ઉદાહરણ: ડૉક્ટર દર્દીના હિત માટે તેની ગંભીર સ્થિતિ અંગે સત્ય માહિતી આપે. આ માહિતીથી દર્દીને માનસિક આઘાત થાય, છતાં ડૉક્ટરે સદ્ભાવનાથી દર્દીના હિત માટે માહિતી આપી હોય તો કલમ 93નો સિદ્ધાંત લાગુ પડી શકે છે.
મહત્ત્વનો મુદ્દો: આ કલમ દરેક પ્રકારની બદનામી અથવા ખોટા નિવેદનને રક્ષણ આપતી નથી. સંદેશાવ્યવહાર સદ્ભાવનાથી અને સંબંધિત વ્યક્તિના હિત માટે થયેલો હોવો જોઈએ.
કલમ 94 : ધમકીના કારણે કરેલું કૃત્ય
Act to which a person is compelled by threats
જો કોઈ વ્યક્તિને તાત્કાલિક મૃત્યુનો ભય બતાવીને કૃત્ય કરવા મજબૂર કરવામાં આવે, તો IPCની કલમ 94ની મર્યાદિત શરતો હેઠળ રક્ષણ મળી શકે છે.
આ કલમનો હેતુ એવી વ્યક્તિની પરિસ્થિતિને ધ્યાનમાં લેવાનો છે જે ગંભીર અને તાત્કાલિક ધમકીના કારણે સ્વતંત્ર રીતે કાર્ય કરી શકતી નથી.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિને તાત્કાલિક મારી નાખવાની ધમકી આપીને ગેરકાયદેસર કૃત્ય કરવા મજબૂર કરવામાં આવે. જો કલમ 94ની તમામ શરતો પૂર્ણ થાય અને કૃત્ય અપવાદમાંથી બાકાત ન હોય, તો રક્ષણનો પ્રશ્ન ઊભો થઈ શકે છે.
મહત્ત્વપૂર્ણ મર્યાદા: હત્યા અને રાજ્ય વિરુદ્ધ મૃત્યુદંડથી દંડનીય એવા ગુનાઓ માટે આ અપવાદ લાગુ પડતો નથી. વ્યક્તિએ પોતાની સ્વેચ્છાથી પોતાને આવી મજબૂરીમાં મૂક્યું હોય કે નહીં તે પણ કાયદાકીય રીતે મહત્ત્વનું છે.
કલમ 95 : નજીવું નુકસાન (Trifling Act)
Act causing slight harm
દરેક નાનું નુકસાન ફોજદારી કાર્યવાહી માટે યોગ્ય હોય એવું નથી. કલમ 95 મુજબ જો નુકસાન એટલું નજીવું હોય કે સામાન્ય સમજણ અને સ્વભાવ ધરાવતી વ્યક્તિ તેની ફરિયાદ ન કરે, તો તે કૃત્ય ગુનો ગણાતું નથી.
ઉદાહરણ: ભીડમાં ચાલતી વખતે કોઈ વ્યક્તિની સાથે હળવો અનિચ્છિત સ્પર્શ થઈ જાય અને કોઈ વાસ્તવિક નુકસાન ન થાય. હકીકતો પ્રમાણે તે નજીવી ઘટના હોઈ શકે છે.
પરંતુ દરેક નાની ઇજાને આપમેળે આ કલમ હેઠળ મુક્તિ મળતી નથી. કૃત્યનો સ્વભાવ, ઇરાદો અને સંજોગોનું મૂલ્યાંકન જરૂરી છે.
પરીક્ષા માટે યાદ રાખો: કલમ 95નો આધાર નુકસાનની નજીવી પ્રકૃતિ છે.
વિભાગ 2 : ખાનગી બચાવનો અધિકાર (Right of Private Defence)
ખાનગી બચાવનો અધિકાર શું છે?
ખાનગી બચાવનો અધિકાર એવો કાનૂની અધિકાર છે જેના દ્વારા વ્યક્તિ પોતાના શરીર, અન્ય વ્યક્તિના શરીર અથવા મિલકતને ગેરકાયદેસર હુમલા કે જોખમથી બચાવવા માટે જરૂરી પગલાં લઈ શકે છે.
IPCની કલમ 96થી 106 સુધી આ અધિકારની વ્યાખ્યા, વ્યાપ, મર્યાદાઓ અને કયા સંજોગોમાં કેટલું બળ વાપરી શકાય તેની જોગવાઈઓ છે.
આ અધિકારનો હેતુ હુમલાથી બચવાનો છે, હુમલાખોરને સજા કરવાનો નથી. ખાનગી બચાવનો અધિકાર સામાન્ય રીતે જોખમની વાજબી આશંકા ઊભી થાય ત્યારથી શરૂ થઈ શકે છે, પરંતુ જોખમ સમાપ્ત થયા પછી બદલો લેવા માટે તેનો ઉપયોગ કરી શકાતો નથી.
કલમ 96 : ખાનગી બચાવમાં કરેલું કૃત્ય ગુનો નથી
Things done in private defence
આ કલમ ખાનગી બચાવના અધિકારનો મૂળભૂત સિદ્ધાંત સ્થાપિત કરે છે. કોઈ વ્યક્તિ કાયદેસર રીતે પોતાના ખાનગી બચાવના અધિકારનો ઉપયોગ કરીને કૃત્ય કરે, તો તે કૃત્ય ગુનો ગણાતું નથી.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિ પર બીજો વ્યક્તિ હુમલો કરવા આગળ વધે અને પરિસ્થિતિમાં વાજબી જોખમ ઊભું થાય. હુમલાથી બચવા માટે પ્રથમ વ્યક્તિ જરૂરી બળ વાપરે, તો યોગ્ય હકીકતોના આધારે તેને ખાનગી બચાવનું રક્ષણ મળી શકે છે.
પરંતુ આ કલમનો અર્થ એ નથી કે કોઈ વ્યક્તિને દરેક વિવાદમાં સામેની વ્યક્તિને મારવાનો અધિકાર છે. હુમલાની ગંભીરતા, જોખમની વાજબી આશંકા અને વપરાયેલા બળની આવશ્યકતા ધ્યાનમાં લેવામાં આવે છે.
કલમ 97 : શરીર અને મિલકતના ખાનગી બચાવનો અધિકાર
Right of private defence of body and property
આ કલમ ખાનગી બચાવના અધિકારના બે મુખ્ય પ્રકારો દર્શાવે છે.
શરીરનો બચાવ: વ્યક્તિ પોતાના શરીરનું તેમજ અન્ય કોઈ વ્યક્તિના શરીરનું રક્ષણ કરી શકે છે.
મિલકતનો બચાવ: વ્યક્તિ પોતાની અથવા અન્ય વ્યક્તિની ચલ કે અચલ મિલકતનું રક્ષણ કરી શકે છે, જો તે મિલકત ચોરી, લૂંટ, મિલકતને નુકસાન અથવા ગેરકાયદેસર પ્રવેશ જેવા સંબંધિત ગુનાઓના જોખમ હેઠળ હોય.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિ બીજા વ્યક્તિને લાકડી વડે મારવાનો પ્રયાસ કરે. હુમલાનો ભોગ બનનાર વ્યક્તિ પોતાની જાતને બચાવવા માટે જરૂરી બળ વાપરે. તે જ રીતે, કોઈ વ્યક્તિ ઘરમાં ગેરકાયદેસર રીતે પ્રવેશીને મિલકત ચોરવાનો પ્રયાસ કરે, તો સંજોગો પ્રમાણે મિલકતના ખાનગી બચાવનો અધિકાર ઊભો થઈ શકે છે.
મહત્ત્વનો મુદ્દો: આ અધિકાર માત્ર પોતાની મિલકત કે શરીર પૂરતો સીમિત નથી. કાયદાની શરતોને આધીન વ્યક્તિ અન્યના શરીર અથવા મિલકતનું પણ રક્ષણ કરી શકે છે.
કલમ 98 : માનસિક અસ્વસ્થતા અથવા અન્ય અસમર્થતાવાળી વ્યક્તિના કૃત્ય સામે ખાનગી બચાવ
Right of private defence against the act of a person of unsound mind, etc.
કોઈ હુમલાખોરનું કૃત્ય તેની માનસિક અસ્વસ્થતા, નશો, અપરિપક્વ સમજણ અથવા હકીકતની ગેરસમજને કારણે ગુનો ન ગણાતું હોય, તો પણ તે કૃત્યથી બીજાના શરીર અથવા મિલકતને જોખમ ઊભું થઈ શકે છે.
આવી પરિસ્થિતિમાં જોખમનો ભોગ બનનાર વ્યક્તિને ખાનગી બચાવનો અધિકાર મળી શકે છે.
ઉદાહરણ: માનસિક અસ્વસ્થતાથી પીડાતી વ્યક્તિ કોઈના પર હુમલો કરવા માટે દોડે. ભોગ બનનાર વ્યક્તિને હુમલાથી બચવા માટે જરૂરી બળ વાપરવું પડે. હુમલાખોરને તેની માનસિક સ્થિતિના કારણે ફોજદારી જવાબદારીમાંથી મુક્તિ મળી શકે છે, છતાં ભોગ બનનારનો ખાનગી બચાવનો અધિકાર આપમેળે સમાપ્ત થતો નથી.
કાનૂની સિદ્ધાંત: ખાનગી બચાવનો અધિકાર જોખમ સામે રક્ષણ આપે છે. હુમલાખોરની ફોજદારી જવાબદારી અને ભોગ બનનારનો બચાવનો અધિકાર અલગ કાનૂની પ્રશ્નો છે.
કલમ 99 : ખાનગી બચાવના અધિકારની મર્યાદાઓ
Acts against which there is no right of private defence
ખાનગી બચાવનો અધિકાર અમર્યાદિત નથી. કલમ 99 એવી પરિસ્થિતિઓ દર્શાવે છે જેમાં આ અધિકાર ઉપલબ્ધ નથી અથવા તેનો ઉપયોગ મર્યાદિત છે.
પ્રથમ, જાહેર સેવક કાયદાની સત્તા હેઠળ સદ્ભાવનાથી કાર્ય કરતો હોય અને તેના કૃત્યથી મૃત્યુ અથવા ગંભીર ઇજાનો વાજબી ભય ઊભો થતો ન હોય, તો સામાન્ય રીતે તેની સામે ખાનગી બચાવનો અધિકાર ઉપલબ્ધ થતો નથી. કાયદાની સત્તાની મર્યાદા અંગેની શરતો પણ મહત્ત્વપૂર્ણ છે.
બીજું, જ્યારે જાહેર સત્તાધિકારીઓની મદદ મેળવવા માટે પૂરતો સમય હોય, ત્યારે વ્યક્તિએ કાયદાની મર્યાદાઓને ધ્યાનમાં લેવી જોઈએ.
ત્રીજું, ખાનગી બચાવમાં જરૂરી કરતાં વધુ નુકસાન પહોંચાડી શકાય નહીં.
ઉદાહરણ: કોઈ અધિકારી કાયદેસર રીતે અને સત્તાની મર્યાદામાં વ્યક્તિને અટકાવે. માત્ર આ કારણે વ્યક્તિ અધિકારી પર ગંભીર હુમલો કરી શકે નહીં. પરંતુ જો પરિસ્થિતિમાં કાયદાની સત્તાનો અભાવ હોય અથવા મૃત્યુ કે ગંભીર ઇજાનો વાજબી ભય ઊભો થાય, તો હકીકતોના આધારે કાનૂની સ્થિતિ બદલાઈ શકે છે.
AIBE માટે યાદ રાખો: કલમ 99માં અધિકારની મર્યાદા, જાહેર સત્તાધિકારીઓની કાયદેસર કાર્યવાહી અને જરૂરી કરતાં વધુ નુકસાન ન પહોંચાડવાનો સિદ્ધાંત ખાસ મહત્ત્વ ધરાવે છે.
કલમ 100 : ક્યારે શરીરના ખાનગી બચાવમાં મૃત્યુ પહોંચાડી શકાય?
When the right of private defence of the body extends to causing death
આ કલમ શરીરના ખાનગી બચાવનો અધિકાર કઈ ગંભીર પરિસ્થિતિઓમાં હુમલાખોરનું મૃત્યુ થાય એવું બળ વાપરવા સુધી વિસ્તરી શકે છે તે સમજાવે છે.
કલમ 100 હેઠળ મુખ્યત્વે નીચેની ગંભીર પરિસ્થિતિઓનો સમાવેશ થાય છે.
- એવો હુમલો જેનાથી મૃત્યુ થવાની વાજબી આશંકા ઊભી થાય.
- એવો હુમલો જેનાથી ગંભીર ઇજા થવાની વાજબી આશંકા ઊભી થાય.
- બળાત્કાર કરવાના ઇરાદાથી કરવામાં આવેલો હુમલો.
- અકુદરતી વાસના સંતોષવાના ઇરાદાથી કરવામાં આવેલો હુમલો, જે મૂળ કલમના શબ્દોમાં દર્શાવવામાં આવ્યો છે.
- અપહરણ અથવા વ્યપહરણ કરવાના ઇરાદાથી કરવામાં આવેલો હુમલો.
- એવી પરિસ્થિતિમાં ગેરકાયદેસર રીતે બંધક બનાવી રાખવાનો હુમલો, જેમાં ભોગ બનનાર વ્યક્તિને જાહેર સત્તાધિકારીઓની મદદ મેળવવાની તક ન મળે એવી વાજબી આશંકા હોય.
- એસિડ ફેંકવા અથવા આપવાના પ્રયાસથી ગંભીર ઇજાની વાજબી આશંકા ઊભી થતી હોય તેવી પરિસ્થિતિ.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિ બીજા વ્યક્તિ પર જીવલેણ હથિયારથી હુમલો કરે અને પરિસ્થિતિમાં મૃત્યુની વાજબી આશંકા ઊભી થાય. હુમલાથી બચવા માટે કાયદાની મર્યાદામાં જરૂરી બળ વાપરવાનો અધિકાર હોઈ શકે છે.
મહત્ત્વપૂર્ણ નોંધ: કલમ 100નો અર્થ એવો નથી કે ઉપર દર્શાવેલા ગુનાનું નામ લેવામાં આવે એટલે દરેક પરિસ્થિતિમાં મૃત્યુ પહોંચાડવું કાયદેસર બની જાય. વાસ્તવિક જોખમ, હુમલાની પ્રકૃતિ, બચાવની આવશ્યકતા અને કલમ 99ની મર્યાદાઓ પણ ધ્યાનમાં લેવી પડે છે.
કલમ 101 : અન્ય કિસ્સાઓમાં શરીરના ખાનગી બચાવનો અધિકાર
When such right extends to causing any harm other than death
જો પરિસ્થિતિ કલમ 100માં દર્શાવેલી ગંભીર શ્રેણીમાં આવતી ન હોય, તો શરીરના ખાનગી બચાવનો અધિકાર સામાન્ય રીતે હુમલાખોરનું મૃત્યુ પહોંચાડવા સુધી વિસ્તરતો નથી.
તેમ છતાં, કલમ 101 હેઠળ કાયદાની મર્યાદામાં મૃત્યુ સિવાયનું જરૂરી નુકસાન પહોંચાડીને પોતાનું રક્ષણ કરી શકાય છે.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિ બીજાને ધક્કો મારે અથવા સામાન્ય સ્તરનો હુમલો કરે, પરંતુ મૃત્યુ કે ગંભીર ઇજાની વાજબી આશંકા ન હોય. ભોગ બનનાર વ્યક્તિ હુમલાને અટકાવવા જરૂરી બળ વાપરી શકે છે, પરંતુ માત્ર આ કારણથી હુમલાખોરને મારી નાખવાનો અધિકાર મળતો નથી.
કલમ 100 અને 101 વચ્ચેનો તફાવત: કલમ 100માં નિર્ધારિત ગંભીર પરિસ્થિતિઓમાં મૃત્યુ પહોંચાડવાનું બળ વાપરવાનો અધિકાર હોઈ શકે છે; કલમ 101માં મૃત્યુ સિવાયનું નુકસાન પહોંચાડવાનો અધિકાર છે.
કલમ 102 : શરીરના ખાનગી બચાવનો અધિકાર ક્યારે શરૂ થાય અને ક્યારે સમાપ્ત થાય?
Commencement and continuance of the right of private defence of the body
શરીરના ખાનગી બચાવનો અધિકાર ત્યારે શરૂ થાય છે જ્યારે શરીરને જોખમ હોવાની વાજબી આશંકા ઊભી થાય છે. વાસ્તવિક ઇજા થાય ત્યાં સુધી રાહ જોવી દરેક પરિસ્થિતિમાં જરૂરી નથી.
આ અધિકાર ત્યાં સુધી ચાલુ રહે છે જ્યાં સુધી શરીરને જોખમની આવી વાજબી આશંકા ચાલુ રહે છે.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિ છરી લઈને બીજાને મારવા માટે આગળ વધે અને હુમલો થવાનો વાજબી ભય ઊભો થાય. ભોગ બનનાર વ્યક્તિ હુમલો શરૂ થાય તે પહેલાં પણ પરિસ્થિતિ પ્રમાણે પોતાનું રક્ષણ કરી શકે છે.
પરંતુ હુમલાખોર હથિયાર મૂકી દે, પાછળ હટી જાય અને જોખમ સમાપ્ત થઈ જાય, તો ત્યારબાદ બદલો લેવા માટે માર મારવો ખાનગી બચાવ ગણાતો નથી.
પરીક્ષાલક્ષી મુદ્દો: શરીરના ખાનગી બચાવનો અધિકાર જોખમની વાજબી આશંકા શરૂ થતાં શરૂ થાય છે અને જોખમની આશંકા સમાપ્ત થતાં સમાપ્ત થાય છે.
કલમ 103 : ક્યારે મિલકતના ખાનગી બચાવમાં મૃત્યુ પહોંચાડી શકાય?
When the right of private defence of property extends to causing death
મિલકતના બચાવમાં હુમલાખોરનું મૃત્યુ થાય એવું બળ વાપરવાનો અધિકાર માત્ર નિર્ધારિત ગંભીર પરિસ્થિતિઓમાં જ મળી શકે છે.
IPCની કલમ 103માં મુખ્યત્વે નીચેની પરિસ્થિતિઓનો સમાવેશ થાય છે.
- લૂંટ (Robbery).
- રાત્રિના સમયે ઘરફોડ ચોરી (House-breaking by night).
- રહેણાક અથવા મિલકત રાખવાના સ્થળને આગ લગાડવી, જેમ કે માનવ નિવાસ તરીકે વપરાતી ઇમારત, તંબુ અથવા વહાણને આગ લગાડવી.
- એવી ચોરી, મિલકતને નુકસાન અથવા ગેરકાયદેસર પ્રવેશની પરિસ્થિતિ જેમાં ખાનગી બચાવનો અધિકાર વાપરવામાં ન આવે તો મૃત્યુ અથવા ગંભીર ઇજા થવાની વાજબી આશંકા હોય.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિ લૂંટ કરવા માટે ઘરમાં પ્રવેશે અને રહેવાસીઓ સામે હિંસક હુમલો કરે. હકીકતો અને કાયદાકીય શરતો અનુસાર મિલકત તથા શરીરના બચાવના અધિકારનો પ્રશ્ન ઊભો થઈ શકે છે.
પરંતુ માત્ર મિલકત ચોરાઈ રહી છે એટલા માટે દરેક કિસ્સામાં હુમલાખોરનું મૃત્યુ પહોંચાડવાનું બળ વાપરી શકાય એવું નથી. કલમ 103ની ચોક્કસ પરિસ્થિતિઓ અને કલમ 99ની મર્યાદાઓ લાગુ પડે છે.
કલમ 104 : અન્ય કિસ્સાઓમાં મિલકતના ખાનગી બચાવનો અધિકાર
When such right extends to causing any harm other than death
જો મિલકત સંબંધિત પરિસ્થિતિ કલમ 103માં દર્શાવેલી ગંભીર શ્રેણીમાં ન આવતી હોય, તો મિલકતના ખાનગી બચાવનો અધિકાર સામાન્ય રીતે હુમલાખોરનું મૃત્યુ પહોંચાડવા સુધી વિસ્તરતો નથી.
આવા કિસ્સામાં કાયદાની મર્યાદામાં જરૂરી અન્ય નુકસાન પહોંચાડીને મિલકતનું રક્ષણ કરી શકાય છે.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિ બગીચામાં ગેરકાયદેસર પ્રવેશ કરે, પરંતુ એવી કોઈ ગંભીર પરિસ્થિતિ ન હોય જેમાં કલમ 103 લાગુ પડે. મિલકતનો માલિક વ્યક્તિને રોકવા માટે કાયદેસર અને જરૂરી પગલાં લઈ શકે છે, પરંતુ માત્ર ગેરકાયદેસર પ્રવેશના કારણે તેને મારી નાખવાનો અધિકાર મળતો નથી.
કલમ 103 અને 104 વચ્ચેનો તફાવત: કલમ 103 ચોક્કસ ગંભીર પરિસ્થિતિઓમાં મૃત્યુ પહોંચાડવાનું બળ વાપરવાના અધિકાર સાથે સંબંધિત છે; કલમ 104 અન્ય કિસ્સાઓમાં મૃત્યુ સિવાયનું નુકસાન પહોંચાડવાની મર્યાદા દર્શાવે છે.
કલમ 105 : મિલકતના ખાનગી બચાવનો અધિકાર ક્યારે શરૂ થાય અને ક્યારે સમાપ્ત થાય?
Commencement and continuance of the right of private defence of property
મિલકતના ખાનગી બચાવનો અધિકાર ક્યારે શરૂ થાય અને કેટલો સમય ચાલુ રહે તે સંબંધિત ગુનાના પ્રકાર પર આધારિત છે.
ચોરીના કિસ્સામાં મિલકતના બચાવનો અધિકાર ચોરી શરૂ થતાં શરૂ થઈ શકે છે અને મિલકત પાછી મેળવાય અથવા ગુનેગાર ભાગી જવાનો માર્ગ તથા જાહેર સત્તાધિકારીઓની મદદ મેળવવાની પરિસ્થિતિ અંગે કલમમાં દર્શાવેલી શરતો પૂર્ણ થાય ત્યાં સુધી ચાલુ રહી શકે છે.
લૂંટના કિસ્સામાં જોખમ અને હિંસા ચાલુ રહે ત્યાં સુધીનો સમય મહત્ત્વપૂર્ણ છે.
મિલકતને નુકસાન પહોંચાડવાના કિસ્સામાં સંબંધિત કૃત્ય ચાલુ હોય ત્યાં સુધી અધિકાર ચાલુ રહી શકે છે.
ગેરકાયદેસર પ્રવેશના કિસ્સામાં પ્રવેશ ચાલુ રહે છે કે નહીં અને તેનાથી મિલકતને કે વ્યક્તિને કેવું જોખમ છે તે હકીકતો મહત્ત્વપૂર્ણ બને છે.
રાત્રિના સમયે ઘરફોડ ચોરીના કિસ્સામાં, મૂળ કલમમાં દર્શાવેલી પરિસ્થિતિઓ અને જોખમ સમાપ્ત થવાનો સમય ધ્યાનમાં લેવામાં આવે છે.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિ ઘરમાંથી ચોરી કરીને ભાગે છે. માલિકનો અધિકાર કેટલો સમય ચાલુ રહે છે તે નક્કી કરવા માટે ચોરીનો પ્રકાર, મિલકત પાછી મેળવવાની સ્થિતિ અને કલમ 105ની ચોક્કસ શરતો તપાસવી જરૂરી છે.
મહત્ત્વપૂર્ણ સિદ્ધાંત: મિલકતના ખાનગી બચાવનો અધિકાર જોખમ અને સંબંધિત ગુનાની ચાલુ પરિસ્થિતિ સાથે જોડાયેલો છે. તે અનિશ્ચિત સમય માટે બદલો લેવાની સત્તા આપતો નથી.
કલમ 106 : નિર્દોષ વ્યક્તિને નુકસાન થવાનું જોખમ હોય ત્યારે ખાનગી બચાવ
Right of private defence against deadly assault when there is risk of harm to innocent person
આ કલમ અત્યંત ગંભીર પરિસ્થિતિ માટે છે. જ્યારે કોઈ વ્યક્તિ સામે એવો જીવલેણ હુમલો થાય કે મૃત્યુની વાજબી આશંકા ઊભી થાય અને અસરકારક રીતે પોતાનો બચાવ કરવા માટે બીજો વ્યવહારુ માર્ગ ન હોય, ત્યારે બચાવની કાર્યવાહી દરમિયાન નિર્દોષ વ્યક્તિને નુકસાન થવાનું જોખમ ઊભું થઈ શકે છે.
કલમ 106 હેઠળ એવી મર્યાદિત પરિસ્થિતિમાં બચાવના અધિકારમાં નિર્દોષ વ્યક્તિને નુકસાન થવાના જોખમનો સમાવેશ થઈ શકે છે.
ઉદાહરણ: કોઈ વ્યક્તિ પર ટોળું જીવલેણ હુમલો કરે અને તે વ્યક્તિ પોતાનો બચાવ કર્યા વિના બચી શકે તેમ ન હોય. હુમલાખોરોમાં નિર્દોષ બાળકો પણ ભળેલા હોય અને અસરકારક બચાવ કરતી વખતે તેમને નુકસાન થવાનું જોખમ હોય, તો કલમ 106ની શરતો લાગુ પડી શકે છે.
આ કલમ સામાન્ય વિવાદ કે સામાન્ય હુમલામાં નિર્દોષ વ્યક્તિને નુકસાન પહોંચાડવાની મંજૂરી આપતી નથી. તેમાં જીવલેણ હુમલો, અસરકારક બચાવની અનિવાર્યતા અને નિર્દોષ વ્યક્તિને નુકસાન થવાના જોખમ જેવી કડક શરતો મહત્ત્વપૂર્ણ છે.
વિભાગ 3 : AIBE પરીક્ષા માટે મહત્ત્વપૂર્ણ તફાવતો
- કલમ 76 અને 79
કલમ 76માં વ્યક્તિ માને છે કે તે કાયદાથી બંધાયેલી છે અને તેથી કૃત્ય કરવું જરૂરી છે. કલમ 79માં વ્યક્તિ હકીકતની ભૂલને કારણે પોતાનું કૃત્ય કાયદાથી ન્યાયસંગત છે એવું માને છે.
- કલમ 82 અને 83
કલમ 82 સાત વર્ષથી ઓછી ઉંમરના બાળકને સંપૂર્ણ ફોજદારી અપવાદ આપે છે. કલમ 83 સાતથી બાર વર્ષની ઉંમરના બાળક માટે તેની સમજણની પરિપક્વતા તપાસે છે.
- કલમ 84 અને 85
કલમ 84 માનસિક અસ્વસ્થતાના કારણે કૃત્યની પ્રકૃતિ અથવા ખોટાપણું સમજવામાં અસમર્થતા અંગે છે. કલમ 85 ઇચ્છા વિરુદ્ધ અથવા જાણ વિના કરાવવામાં આવેલા નશાની અસર અંગે છે.
- કલમ 85 અને 86
કલમ 85 અનિચ્છિત નશા સાથે સંબંધિત છે. કલમ 86 સ્વેચ્છાએ નશો કરનાર વ્યક્તિની જવાબદારી અને વિશિષ્ટ ઇરાદા અથવા જ્ઞાનના પ્રશ્ન સાથે સંબંધિત છે.
- કલમ 87 અને 88
કલમ 87માં સંમતિથી કરેલા કૃત્યમાં મૃત્યુ કે ગંભીર ઇજા પહોંચાડવાનો ઇરાદો અથવા એવી ઇજાની જાણકારી ન હોવાની શરત મહત્ત્વપૂર્ણ છે. કલમ 88માં વ્યક્તિના લાભ માટે સદ્ભાવનાથી કરાયેલા કૃત્ય અને મૃત્યુ પહોંચાડવાનો ઇરાદો ન હોવાની શરત મહત્ત્વપૂર્ણ છે.
- કલમ 96 અને 99
કલમ 96 ખાનગી બચાવના અધિકારનો મૂળભૂત સિદ્ધાંત દર્શાવે છે. કલમ 99 આ અધિકારની મર્યાદાઓ સમજાવે છે.
- કલમ 100 અને 101
કલમ 100માં દર્શાવેલી ગંભીર પરિસ્થિતિઓમાં શરીરના ખાનગી બચાવનો અધિકાર મૃત્યુ પહોંચાડવા સુધી વિસ્તરી શકે છે. અન્ય કિસ્સાઓમાં કલમ 101 મુજબ મૃત્યુ સિવાયનું જરૂરી નુકસાન પહોંચાડવાનો અધિકાર રહે છે.
- કલમ 103 અને 104
કલમ 103માં નિર્ધારિત ગંભીર મિલકત સંબંધિત ગુનાઓ માટે મૃત્યુ પહોંચાડવાના બળનો અધિકાર હોઈ શકે છે. અન્ય કિસ્સાઓમાં કલમ 104 મુજબ મૃત્યુ સિવાયનું નુકસાન પહોંચાડવાની મર્યાદા રહે છે.
- કલમ 102 અને 105
કલમ 102 શરીરના ખાનગી બચાવનો અધિકાર ક્યારે શરૂ થાય અને સમાપ્ત થાય તે દર્શાવે છે. કલમ 105 મિલકતના ખાનગી બચાવ માટે આ સમયગાળો સમજાવે છે.
વિભાગ 4 : AIBE માટે 20 મહત્ત્વપૂર્ણ MCQ
પ્રશ્ન 1. IPCની કલમ 76 મુખ્યત્વે કયા સિદ્ધાંત સાથે સંબંધિત છે?
(A) અકસ્માત
(B) કાયદાથી બંધાયેલ હોવાનું સદ્ભાવનાથી માનવું
(C) ખાનગી બચાવ
(D) નજીવું નુકસાન
સાચો જવાબ: (B)
સમજૂતી: કલમ 76 કાયદાથી બંધાયેલ હોવાનું માનવું અથવા હકીકતની ભૂલને કારણે પોતે કાયદાથી બંધાયેલ છે એવું સદ્ભાવનાથી માનવા અંગે છે.
પ્રશ્ન 2. ન્યાયિક કાર્ય કરતી વખતે ન્યાયાધીશના કૃત્ય અંગે કઈ કલમ છે?
(A) 76
(B) 77
(C) 78
(D) 79
સાચો જવાબ: (B) કલમ 77
પ્રશ્ન 3. અકસ્માતથી થયેલા નુકસાન અંગેની જોગવાઈ કઈ છે?
(A) 79
(B) 80
(C) 81
(D) 82
સાચો જવાબ: (B) કલમ 80
પ્રશ્ન 4. આવશ્યકતા અને મોટું નુકસાન અટકાવવા માટે કરેલું કૃત્ય કઈ કલમ સાથે સંબંધિત છે?
(A) 80
(B) 81
(C) 82
(D) 83
સાચો જવાબ: (B) કલમ 81
પ્રશ્ન 5. સાત વર્ષથી ઓછી ઉંમરના બાળક અંગે કઈ કલમ છે?
(A) 81
(B) 82
(C) 83
(D) 84
સાચો જવાબ: (B) કલમ 82
પ્રશ્ન 6. સાતથી બાર વર્ષની ઉંમરના બાળક માટે કયો મુદ્દો મહત્ત્વપૂર્ણ છે?
(A) માત્ર બાળકની સંપત્તિ
(B) માત્ર વાલીની સંમતિ
(C) કૃત્યની પ્રકૃતિ અને પરિણામ સમજવાની પરિપક્વતા
(D) બાળક શાળાએ જાય છે કે નહીં
સાચો જવાબ: (C)
પ્રશ્ન 7. માનસિક અસ્વસ્થતાના કારણે કૃત્યની પ્રકૃતિ અથવા ખોટાપણું સમજવામાં અસમર્થતા અંગે કઈ કલમ છે?
(A) 82
(B) 83
(C) 84
(D) 85
સાચો જવાબ: (C) કલમ 84
પ્રશ્ન 8. ઇચ્છા વિરુદ્ધ નશો કરાવવામાં આવ્યો હોય ત્યારે કઈ કલમ લાગુ પડે છે?
(A) 84
(B) 85
(C) 86
(D) 87
સાચો જવાબ: (B) કલમ 85
પ્રશ્ન 9. સ્વેચ્છાએ નશો કરનાર વ્યક્તિના વિશિષ્ટ ઇરાદા અથવા જ્ઞાન અંગે કઈ કલમ છે?
(A) 84
(B) 85
(C) 86
(D) 87
સાચો જવાબ: (C) કલમ 86
પ્રશ્ન 10. સંમતિથી કરેલા કૃત્યમાં મૃત્યુ કે ગંભીર ઇજાનો ઇરાદો અથવા જાણકારી ન હોવાની શરત કઈ કલમમાં છે?
(A) 86
(B) 87
(C) 88
(D) 89
સાચો જવાબ: (B) કલમ 87
પ્રશ્ન 11. વ્યક્તિના લાભ માટે સદ્ભાવનાથી અને સંમતિથી કરેલું કૃત્ય કઈ કલમ સાથે સંબંધિત છે?
(A) 87
(B) 88
(C) 89
(D) 90
સાચો જવાબ: (B) કલમ 88
પ્રશ્ન 12. ભય અથવા હકીકતની ગેરસમજ હેઠળ આપવામાં આવેલી અમાન્ય સંમતિ અંગે કઈ કલમ છે?
(A) 88
(B) 89
(C) 90
(D) 91
સાચો જવાબ: (C) કલમ 90
પ્રશ્ન 13. ધમકીના કારણે કરેલા કૃત્ય અંગેની જોગવાઈ કઈ છે?
(A) 91
(B) 92
(C) 93
(D) 94
સાચો જવાબ: (D) કલમ 94
પ્રશ્ન 14. નજીવું નુકસાન (Trifling Act) અંગે કઈ કલમ છે?
(A) 92
(B) 93
(C) 94
(D) 95
સાચો જવાબ: (D) કલમ 95
પ્રશ્ન 15. ખાનગી બચાવમાં કરેલું કૃત્ય ગુનો નથી એવો મૂળભૂત સિદ્ધાંત કઈ કલમમાં છે?
(A) 95
(B) 96
(C) 97
(D) 98
સાચો જવાબ: (B) કલમ 96
પ્રશ્ન 16. ખાનગી બચાવના અધિકારની મર્યાદાઓ કઈ કલમમાં દર્શાવવામાં આવી છે?
(A) 97
(B) 98
(C) 99
(D) 100
સાચો જવાબ: (C) કલમ 99
પ્રશ્ન 17. શરીરના ખાનગી બચાવમાં કઈ પરિસ્થિતિઓમાં મૃત્યુ પહોંચાડવાનું બળ વાપરી શકાય તે કઈ કલમ સમજાવે છે?
(A) 99
(B) 100
(C) 101
(D) 102
સાચો જવાબ: (B) કલમ 100
પ્રશ્ન 18. મિલકતના ખાનગી બચાવમાં મૃત્યુ પહોંચાડવાના અધિકાર અંગે કઈ કલમ છે?
(A) 101
(B) 102
(C) 103
(D) 104
સાચો જવાબ: (C) કલમ 103
પ્રશ્ન 19. શરીરના ખાનગી બચાવનો અધિકાર ક્યારે શરૂ થાય અને સમાપ્ત થાય તે કઈ કલમ સમજાવે છે?
(A) 100
(B) 101
(C) 102
(D) 103
સાચો જવાબ: (C) કલમ 102
પ્રશ્ન 20. નિર્દોષ વ્યક્તિને નુકસાન થવાનું જોખમ હોય ત્યારે જીવલેણ હુમલા સામે ખાનગી બચાવ અંગે કઈ કલમ છે?
(A) 102
(B) 103
(C) 105
(D) 106
સાચો જવાબ: (D) કલમ 106
વિભાગ 5 : ઝડપી પુનરાવર્તન માટે કલમવાર યાદી
કલમ 76 : કાયદાથી બંધાયેલ હોવાનું માનવું
કલમ 77 : ન્યાયાધીશનું ન્યાયિક કાર્ય
કલમ 78 : અદાલતના ચુકાદા અથવા આદેશ અનુસારનું કૃત્ય
કલમ 79 : કાયદાથી ન્યાયસંગત હોવાનું માનવું
કલમ 80 : અકસ્માત
કલમ 81 : આવશ્યકતા અને મોટું નુકસાન અટકાવવું
કલમ 82 : સાત વર્ષથી ઓછી ઉંમરનું બાળક
કલમ 83 : સાતથી બાર વર્ષના બાળકની અપરિપક્વ સમજણ
કલમ 84 : માનસિક અસ્વસ્થતા
કલમ 85 : ઇચ્છા વિરુદ્ધ નશો
કલમ 86 : સ્વેચ્છાએ નશાની અસર હેઠળ કરેલું કૃત્ય
કલમ 87 : સંમતિથી કરેલું કૃત્ય, મૃત્યુ કે ગંભીર ઇજાના ઇરાદા વિના
કલમ 88 : વ્યક્તિના લાભ માટે સંમતિથી કરેલું કૃત્ય
કલમ 89 : બાળક અથવા માનસિક અસ્વસ્થ વ્યક્તિના લાભ માટે વાલી દ્વારા સંમતિ
કલમ 90 : અમાન્ય સંમતિ
કલમ 91 : સ્વતંત્ર રીતે ગુનો ગણાતા કૃત્યોને સંમતિથી રક્ષણ નહીં
કલમ 92 : સંમતિ વિના સદ્ભાવનાથી લાભ માટે કરેલું કૃત્ય
કલમ 93 : સદ્ભાવનાથી સંદેશાવ્યવહાર
કલમ 94 : ધમકીના કારણે કરેલું કૃત્ય
કલમ 95 : નજીવું નુકસાન
કલમ 96 : ખાનગી બચાવનો મૂળભૂત અધિકાર
કલમ 97 : શરીર અને મિલકતનો બચાવ
કલમ 98 : માનસિક અસ્વસ્થતા વગેરે ધરાવતી વ્યક્તિના કૃત્ય સામે બચાવ
કલમ 99 : ખાનગી બચાવની મર્યાદાઓ
કલમ 100 : શરીરના બચાવમાં મૃત્યુ પહોંચાડવાનો અધિકાર
કલમ 101 : શરીરના બચાવમાં મૃત્યુ સિવાયનું નુકસાન
કલમ 102 : શરીરના બચાવનો અધિકાર ક્યારે શરૂ અને સમાપ્ત થાય
કલમ 103 : મિલકતના બચાવમાં મૃત્યુ પહોંચાડવાનો અધિકાર
કલમ 104 : મિલકતના બચાવમાં મૃત્યુ સિવાયનું નુકસાન
કલમ 105 : મિલકતના બચાવનો અધિકાર ક્યારે શરૂ અને સમાપ્ત થાય
કલમ 106 : જીવલેણ હુમલામાં નિર્દોષ વ્યક્તિને નુકસાન થવાનું જોખમ
નિષ્કર્ષ
IPC કલમ 76 થી 106નો વિષય AIBE માટે માત્ર કલમો યાદ રાખવાનો નથી, પરંતુ દરેક કાનૂની અપવાદ પાછળનો સિદ્ધાંત સમજવાનો છે. હકીકતની ભૂલ, અકસ્માત, આવશ્યકતા, બાળકની ઉંમર, માનસિક અસ્વસ્થતા, નશો, સંમતિ અને ખાનગી બચાવની મર્યાદાઓ વચ્ચેનો તફાવત સમજવાથી MCQ ઉકેલવામાં સરળતા રહે છે. ખાસ કરીને કલમ 82 અને 83 ની ઉંમર, કલમ 84ની માનસિક સ્થિતિ, કલમ 90ની સંમતિ, કલમ 99ની મર્યાદાઓ અને કલમ 100થી 106 સુધીના ખાનગી બચાવના નિયમોનું વારંવાર પુનરાવર્તન કરવું.
